Göğsüne yuva kuran hainin ihaneti sızlatıyor yüreğini biliyorum. Kurulu düzenin bitmemiş duvarlarında yoldaşlarının kan lekeleri hüküm sürüyor.Çığlıklarında boğdukları adi mahlukların,duvardaki kanlarına katran dökerek zihinlerde lekelemek istemeleri incitmezken davanı,yanında temele mesken duran can bilinenin içteki ihanet yuvası beynini sızlatıyor.Dalıp gidilen geçmişte, değerlerin şimdiye nasıl taşındığını,ve toprakta kök salan insan bilinci üzerinde yükselen temellerinin,içten fethedilip nasıl dibe inilip kara bir yılan gibi kanlarımızın zehirlendiğini düşündükçe,gözlerinde irin selleri beliren canım kardeşim.Kızıla çalan kirli sakalının içindeki hain pusunun kokusu burnuna isyan ettirirken,senin ellerinin yumruğa dönüşüp eyleme geçmemeside bizleri kahretmiyormu?Zorla ve inançla varedileni, karga dilindeki şarkıyla yokedilmesi ve buna göz yumulması seni nasıl eritiyorsa,sana inanan onca insan selinide yokediyor.Bulutlardan damıttığımız suyumuzun içine akıtılan zehirin etkisinde kalıp yön değiştirir olduk.Sesimize verilen mutasyonlu notalarla türküler söyler olduk.Iki elimizin çırpışında aynı ritmi yakalayamaz olduk, ve her gün bununla beraber yenilip yutulur olduk.Biliyorum yüreğinde harlanan ateşin seni yakıyor ama,seninde içindeki ihanet yuvalarını dağıtman gerekiyor, seyidin torunu kızıl sakal.Geçmiş değerler üzerinde yükselen ve sesimizde ses olan halkımızın türkülerini bilinen özgür notalarda söyleme zamanıdır.Öyle bir söyletki, karganın dilinden dökülen, ihanetin mezarına taş olsun.Şimdi dik durma zamanı sevgili kızıl sakal,bak ben görüyorum gözlerinde çakan şimşeklerin parıltısını.Bırakma yüreğinde pusu kursun hain.Unutmaki duygular mantığa hükmederse yenilgi temele iner.Sen türkülerini bizim dilimizden söyle can dostum.Ihanetse kendi karanlığında kahrolsun.
