Suskun bir nehrin akışına bırakıyorum kendimi
Akıyorum Munzura sessizce
Düzgün Babanın mezarına yüzümü sürüyorum ve
Selamımı gönderiyorum Seyit Rızanın dağlarına
Dersime selamımı gönderiyorum
Dönüyorum nehrin akışına Dicleye savuruyorum bedenimi
Yangınlar sarıyor her yanımı
Zindanlarda dörtlere yoldaş oluyorum
Yakılan Liceye yoldaş oluyorum
Kanat çırpıyorum Ağrının en yüksek kayalıklarına
Rüzgara bırakıyorum kendimi
Alıp beni getiriyor Zap nehrinin o çoşkun sularına
Denizlerin Kardeşlik köprüsünden adımımı atıyorum ve
Seni görüyorum mavi bir düşlerin içinde yok olup düşüyorum
Ve senin sesine aşık oluyorum
Seni Kürtçe seviyorum Anamın dilinde seviyorum seni
Saçını okşuyorum yalnızlığımla
Ve seni ne kadar çok sevdiğimi haykırıyorum
Gecenin karanlığına…
