Bu konudaki ilk yazimda insanın yaradılışına ilişkin,nedenlerine- nasıllarına kendimce,kendi bakiş açımla bakmaya çalışmıstım.Kimlikten cok kim oluşu tarifti aslında biraz.Şimdide biraz iki ayaklı bu canlıyı tanımlamak,içini doldurmak,insanlaştırmak gerektiğini düşünüyorum.Inancımızda´´ Kamil insan´´olgusu vardır;aslında bütün inançsal senarmoni insanın kamilleşmesi için yapılır bizde.Yasadiğımız coğrafyadaki sorunlarin tek ve kökten çözüm yolu insanların olgunlaşması,kamilleşmesidir.Kimdir Kamil insan;Anadolu insanının binbir güzellikle bezediği ve tanrılaştırdıği Hz.Ali mesela,yada bu yoldaki mücadeleriyle öne çıkan,bize örnek ve önder olan ulu insanlar:Hacı Bektaşı Veli,Hallacı Mansur,Nesimi,Şah Ismail,Pir Sultan…Adaletli,çalıskan,eşitlikçi,özgür düşünen,yardımsever,doğayı ve insanı seven,barıs dostu,kadın- erkek ayrımı yapmayan,ikisinide bir can olarak gören,komşusu açken tok yatamayan,bir harf öğretenin 40 yıl kölesi olacak kadar eğitime önem veren,bilimin yolunu vazgeçilmez sayan,haksızlıklara baş kaldıran,mazlum dostu,ceylan ile aslanı birbirine zarar vermeden bir arada yaşatabilecek bir felsefenin insanı…Eli öpülecek Kamil insan.Anadolu insanı bu felsefeyi yaşamına geçirmis insanları yüzyillardır kalbinde,beyninde yasatmış yaşatıyor.Onları tanrılaştırmış ve onlar gibi olmak için yol sürüyor.Denilebilir ki Kamil insan olmak icin kızılbaşmi olmak lazım.Tek yol bumu. Kesinlikle hayır.Bizim bir diğer farklılığımızda burda;biz kendimizden başka herkes yanlış yolda,tek biziz doğru yolda olan kompleksinde değiliz.Bu farklı düşünen milyarlarca insana karşı haksızlık olur.Bizde yol bir, sürek bin bir dir.Insan farklı bir inancada sahip olsa Kamilleşebilir elbette.Bir Şeyh Bedrettinì,bir Mevlana`yı,bir Gandi`yi,bir Isa`yı vedaha birçok insanı örnek gösterebiliriz,farklı düsünüp aynı yaşayanlar,kamilleşenler olarak.Farklılıkları zenginlik gören,güzellikler nereden gelirse gelsin kapisını açan ve bunları kendi potasında eriten bir yaşam biçiminde bunda farklı birşey beklenemez zaten.Bizler cennete gitmek için değil Yaşadıgımız dünyayı cennete çevirmek isteyen yolu seçtik.Bunun için benliği aşmıs güzelleşmiş her insana bağrımızı açmısız.kimlik`le başladık konu yine inanç çerçevesinde şekillendi.Bunu şu sık kullandiğim örneğin içini doldurmak için anlattım.Çünkü insanı insan yapan değerler,bir kimliğin ta ortasıdır merkezidir.Ben kimliği bir soğana benzetirim örneğimde.Bunun tam ortasi yani halk diliyle cücüğü insandır.Sonra soğanın kat kat üstüne gelen ve onu büyüten tabakalarınıda insanın kimliğini belirleyen diğer özelliklerine benzetirim.Nedir bunlar; inancı,milliyeti,konuştuğu diller,mesleği,kariyeri,tahsili,dünya görüşü,sportmenliği,örgütlü yada olmayişı vs.Meziyetler arttıkça soğanı, dolayısıyla kimliği büyüyen insan daha belirgin bir kimlikle farklılasıyor.Ama bazı insanlar tek bir özelliklerine saplanarak kimliğini kücük tutmakta ısrar ediyorlar.Ya sadece inancını ön plana çıkarıp dincileşiyor ve bütün yaşantısını farzlar sünnetler üzerinden şekillendiriyor,yada milli duygularını öne çikartıp ırkcılaşıyor,ya sporlan yatıp kalkıp holiganlaşıyor,ya diplomalı bir manyak oluyor .Bunlar soğanını küçük tutan hatta cücüğü bile çürük kişiliklerdir aslında.insanlıktan nasibini almamiş,sadece insan gibi görünen,kendi karanliğında yaşayan,dar kafalardır.Kamilleşen insana örnek verirken zorlanırken,dünyadaki sorunların bir numaralı kaynağı olan soğanı küçüklere milyonlarca örnek verilebilinir.(bush..)Güzel bir dünya için tek bir şeye saplanmadan geniş düşünerek yaşamak bileğiyle… |
