Şiir yalnızlığımızdır.Durmadan uçurumlara kanayan ve zamansız akıp giden ömürlerin yalnızlığı?. Yakılan bir coğrafyanın çıldırtıcı yalnızlığıdır … Çocuk gülüşlerimize akan,dağ yalnızlıklarıyla beslenen ,ninemin o buğulu sesinden yüreğimize akan o tılsımlı sözcüklerdir ?. Durmadan sevgiye adaklar adayan ninemdir şiir. Mavi gökyüzü,ninemin sesi,o dağ rüzgarları,toprağın her tonu,kayıp giden esmer yasamlar,yağan ve eriyen kar,ahlat ağacı ve yalnızlığımız gibi kasvetli o erguvan akşamlar,babamın durmadan kanayan yalnızlığı,bizim olup bitenle kurduğumuz ilişkidir. Kanatları güneşte yaldız gibi ışıldayan,guruplar halinde ağır ağır,maviye döne döne kanat çırpan,sonsuz boşluğa uçan sığırcık kuşlarının vedasından sonra içimize çöken ağıtsal hüzündür… Sırlı bir dünyadır.Yeni kapılar aralamadır.Yeni sözcüklerle zamana bakma,yaşama yeni anlamlar yükleme,yeniden tanımlama ve öyle ilişkilenmedir. .Büyülü evrendir,her şeyin dilini çözmedir;ağacın,kuşun,taşın,kavganın,umudun???? Şiir insanın kendini tanıması,sözcüklerin sırına ererek yeniden kendini düşsel yaratmadır.Geleceği yeniden yaratma çabasıdır.Geçmişin ve geleceğin akışkan dilidir?. Her şeyin haraç-mezat alınıp satıldığı günümüzde,ruhunu satmamadır ? Zamanın ve dilin varolma biçimidir.Ölümsüzleştirmedir bir sevdayı. Savaş ve acı dolu dünyada ,barış ve sevgiyle selamlamadır yaşamı ?. Derin sessizlik,dinginlik,uzaklık,sonsuzluk dansı,geceleyin bir ateş böceğinin saçtığı ışıktır,..Yanaktan akan bir damla gözyaşından beliren sevgilinin suretidir?.. Doğduğumuz topraklar kadar huzur ya da mutluluk vericidir.Insanın imgesel coğrafyasıdır.Serin gri yağmurlu sabahlar,durmadan göçe kanatlanan o yavruların kanatlarındaki o sıcaklığı uzaklara götürüşü,sonbaharın derin ,gizemli,sisli gözlerine uçuşan pastel renkli yaprakların akışıdır?. Sürekli yağan yol kesen kardır.Yapraklar yerine, durmadan uçuşan, avuçlarımızın sıcaklığında eriyen kar taneleridir ?.. Şiir gitmektir.durmadan gitmek. Akıp gitmek bir gece karanlığından uzak bir kente,düşlediğin kadar gitmek..Zaman içinde durmadan savrularak,sonbahar yaprakları gibi düşün rüzgarıyla gitmek?Gitmek uzak dağ doruklarına;meltemlerin ürpertisini,gecelerin o derin yalnızlığını,sessizliğini, tatlı sesiyle teselli eden o nehirlerin ayinsel akışıdır? Bir çoban ateşidir;o ateşin büyüsü,etrafındaki dans,çıtırtı,kıvılcım,karanlık boşluğa doğru durmadan yükselişi ve avucundaki sıcak çayın buğusundan yasak sevdaların kurgusuna amansız dalmadır ?. Yolda yürürken tanımadığın bir insana gülümseme,iğde kokularını içine çekme,günü ,yaşamı yeni sözcüklerle tanımlama,dünyaya tutkuyla bağlanmadır. Bir sabah burnunu çeke çeke okula gelen anadilinden başka dil bilmeyen bir çocuğun elinden tutmak,gözlerinin içine gülümsemek,ona anladığı dille merhaba demektir ?. Sevinçle,kavgayla,gülümsemeyle,gözyaşıyla,acıyla ve yaşamı yaşam kılan bütün tonlarıyla kavramadır ??. Gecenin o tensel hüznüne akan umudun o sımsıcak elleridir. Gitme demektir.kendi uzaklığımıza. Güneş kadar kapsayıcı,aydınlatıcı,sıcaklık o kadarda özgür yaşama kanununa bağlanmadır. Şiir beşinci mevsimdir. o iklimde hep aşk,sevgi ve sevda vardır.Şiir beklide bir akşam üstü avuçlarımıza bırakarak sıcaklığını sonsuz boşluğa akıp giden bir ömrün ağıdıdır. Toprak ve dağlar kadar uzun yaşar şiir ?..
