Eylem YILMAZ Eylem YILMAZ - KANAYAN YARAM

Ne çok acıyan yaram varmış benim,acıdıkca kanayan,kanadıkca ağrıyan… derinine insem yaralarımın senide kanatıyorum yaralarımda. Belleğimde incinen bir yarasın, şu an yaralarım kabuk bağlıyor kabuk bağlayan yaramı tekrar kanatsam sen çıkıyorsun; seninde bilmediğin yaramsın içimde benim..

Düşünüyorumda seni sevdiğimi bilseydin kanatırmıydın acılarımı,böyle kabuk bağlamasına izin verirmiydin? seninle yola çıkmak isteseydim bana yoldaş olurmuydun,seninle gece yürümek istesem geceme ışık olurmuydun,ama ne sen varsın ne de acılarım dinecek..kabuk bağlasada acılarım hergün kanayacak,hergün bir günümü daha öldürüyorum,hergün bir acım daha kanayacak…
Şimdi gecenin ortasında senin yürüdüğün yollardan geciyorum ayak izlerin hala duyumlarımda ve toprağa karışan kokun,yere uzanışın ve kayan yıldızlardan dilek tutman:Sen dilek tutarken kayan yıldız kimin hayatıydı,kimin ömrü böyle kısa sürmüştü…
derler ya her insanın bir yıldızı olurmuş ve insan öldüğünde yıldızıda ölürmüş.!!
ölen yıldızlardan dilek tutulması,,, bu gece tek bir yıldız kaydı biliyormusun kayan yalnızca bendim ve acılarım,belkide ben kendi dileğimi tutuyordum kendimden habersiz…
Gecenin sonsuzluğu ağırdan ilerliyor sabaha yolculuk var hazırmısın diyorum kendime ve seninle söylediğimiz türküyü mırıldanıyorum, bu sefer bağırarak değil sessizce ve sensiz söylüyorum türküyü…
Gecenin yorgunluğu bedenime yansıyor,birazdan gecenin sessizliği sabaha karışacak ve her yer sensizliğe bürünecek ve ben bir kez daha sabahın üşüyen güneşinde terkedilmişliğime bürünecem; ve bugün daha çok anlıyorum acılarımla seni ne kadar çok sevdiğimi….
Seni ben ülkemin her hangi bir yerinde elinde mendil satan ve yüzünde göcün izlerini taşıyan küçük bir çoçuğun gözlerinde sevdim seni ben
sonsuz bir uçurumdur
şimdi vatan
ülkemin bütün toprakları talan
saan anlat diyorum
sen susuyorsun
ülkem hep böylemi susar
sana konuş diyorum
sen susuyorsun
halkım hep böylemi susar..

Facebook Yorumları

Yorum Yap