SANA DAİR NE VARSA
Sana dair ne varsa, şimdi derinlerimde isyan ediyor bilincime.Yüreklerde yangın olup canlara kıydığından bu yana,kaç nesil büyüdü bir bilsen çınar gölgelerinde.Upuzun patika yollardan geçen kaç dağ yolcusunun hayallerini kirlettin,dereboyu kervan güden kaç göçmenin yarınını hançer saplar gibi aldın avuçlarından.Göğün maviliğindeki yedi rengi sebepsiz nasıl karaladığını ve yerin üzerindeki binlerce yeşile çalan hayatı nasıl kör kuyularda boğduğunu bir bilsen,kendine kirli bir hançer saplayıp öldürürsün belki.Ama hayır,sen zaten yaşıyor olamazsın. Yaşayan hiç bir canlı başka bir canlının ve o canlının hayatındaki renkleri kirletmeye kıyamaz.Sen ölü bile olamazsın,çünkü ölü canlarda, ölümleriyle yaşama yeni bir soluk verirler. Sana dair ne varsa şimdi yüreğimi kanatıyor durmaksızın.Fikirlerde çoğalıp nasıl birer kıyıcı haline getirdin güzelim insanları.Ah adını koyamadığım karanlık hüküm,hangi vadinin karanlık yüzüsün? Düşlerime bile hükmeden ruhsuz, yoksa seni vareden benmiyim? Yoksa fikirleri ve güzellikleri dipsiz kuyuda boğan benmiyim?
