Köşe Yazıları

BENDEKİ BEDRAN HALİS

Benim insan yanım…Derdimden çok bana dert olan tanrının hüzünlü vergisi.Mutluluklarımın kırışık yüzlü terkedilmiş kahramanı.Avuçlarında can buldu genç yüreğim kendimi bildiğimden bu yana.Bir sözüne zindanlardan atladığım,bir gülüşüne kanımın çekildiği erkek yanım.Dilinden dökülen BEDRAN masalının içinde büyüttüğüm çocuğu,şimdi senin gözlerinden uzaklarda,dilinin bende kalan iniltisiyle yaşatıyorum. BEDRAN, bendeki senin yansıman şimdi.Kış günlerinde avuçlarında ısındığım,yazın kavurucu sıcağında gölgesinde demlendiğim güzel hayatın yüce ruhlu insanı.Hayatına kimler kaçyüz mana yükledide,ben hep sendeki manayı bir bildim.Ruhumun en ince güllerine iğne batırmış olsanda en zaaflı zamanlarında,yinede bu yürek sende ısındı.Sendeki iğneler kanatırmı hiç güllerimi?Bilirimki iğneler senin avuçlarından sekmedi güllerime.Hırsını,dirayetini,maneviyatını ve birçok özelliği senden aldımda hiç eğilmedim soysuzlara.Benim hayatımın BEDRAN yanı oldun.Düşlerime kara atın mahmuzlarına vura vura geldiğin birçok günde,gözlerinde hep bana umut yüklü yağışlar taşıdın,kurumayayım,hayata tutunayım diye.Bilki dilinin söyleyemediğini, yüz hatlarına yansıyan yaşamın kendisi sundu bana.Benim güzel yanım HALIS.Seni bilmek ne güzel bir bilsen…bir bilseler.Benim insan yanım,duru suyum…Dilinden dökülen BEDRAN masalının MIR’e düşman kahramanı.Yüreğimdeki yerin daimdir ve öyle kalacaktır.

Facebook Yorumları

Related Articles

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Check Also

Close
Close