Köşe Yazıları

AK YÜREKLİ YARALI CEYLANIM

Daha umudunu yitirmemiş, çiğ damlası gibi ıslak ve kimsesiz, daha gözlerindeki feri sönmemiş dünyanın kırılgan noktası. Adı konmamış masalların adsız kahramanı cevherim. Bilmezmisin seni kimin öldürdüğünü? ahhh hüzün içindeki yalnızlık bırak kendini kollarıma bak son bakışlarım bunlar, gidiyorum tükenmediğim halde… – Ey rüzgar olup beni soluksuz estiren düşlerim, hangi ihanetin içinde yoksun ve kimsesiz kaldığımı bilmezmisiniz? Uzağında yada yakınında nefesini soluduğum yarınlarım ve bugünüm hangi zamanda dünüme dönerim, hangi çağların solmayan gülü olurum? ahhh tükenmişliğe terk eden beni, senmisin kendinde boğan beni? cevherim, ak yürekli yaralı ceylanım gitmek olurmu birlikte kurduğumuz dünyadan. -Derinliklerinde yittiğimiz hayallerimiz değilmiydi yolumuza ışık tutan? Korkunç çığlıklar içinde ölen biz değilmiydik? Her ölüşümüzde yeniden dirilen, bire bin veren ölümsüz fidanlar. Her fidanki bin yıllık çınara kafa tutardı dünyamızda. Gitme cevherim gidersen bende giderim, yitersen bende yiterim. Yitmek olmaz Cevherim bak fidanlarımızda beslediğimiz kuşlarımız cıvıldıyor. YOLDAŞ ZORLU

Facebook Yorumları

Related Articles

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Close